Wedden dat …

‘Goedenavond beste kijkers en beste mensen hier in de zaal. Zit u er allemaal klaar voor?’
Een gejoel klonk op van de tribunes, waar een studiomedewerker met armsignalen het juiste begin en eind aangaf van het waarderende applaus. Op het podium stond John Johnsson, de bekende tv-presentator van het oeroude spelletje ‘Wedden dát’. Naast hem een zenuwachtige kandidaat.
‘Zo dames en heren, dan gaan we beginnen met onze eerste kandidaat’ en met deze woorden duwde John de microfoon onder de neus van het zenuwachtige figuur naast hem. ‘Hoe is uw naam?’
‘B..Billy’, stotterde de jongeman, die gespannen met een rode kleur en parelende zweetdruppeltjes op zijn voorhoofd in de camera staarde, ‘Billy Boem.’
‘Zo, Billy’, riep de enthousiaste presentator, ‘en wat is je beroep?’
‘Cowboy meneer’, mompelde Billy, die onderwijl zijn zwetende handjes aan zijn broek trachtte af te drogen.
‘Zo, Cowboy Billy Boem dus, hahaha!’ Ook op de tribunes was een gegrinnik hoorbaar.
‘Goed’, hernam de presentator zich, ‘en wat is je claim? Welke weddenschap sluit je af?’
‘Ikke… ik kan voelen welke kleur ogen mensen hebben.’ Met een schichtige blik zocht Billy de tribune af. Links vooraan zat Jeroen, zijn kameraad, gespannen te kijken.
‘Nou, laten we dan maar beginnen, hahaha!’ Presentator John nam Billy mee naar een lange rij proefdames. Om de kleur van hun ogen niet alvast aan Billy te verraden stond de hele rij met de rug naar hem en het publiek gekeerd.

 

 

 

 

‘Ben je er klaar voor?’ Billy knikte. ‘Dan gaat de tijd nu in.’
Met twee handen voelde en kneep Billy in de naar hem toegestoken ronde vormen. ‘Bruin!’ riep hij luid. Een droevig melodietje weerklonk. Jammer, Fout. Billy liet zich niet uit het veld staan en greep meteen enthousiast in de volgende plezierige vormen. ‘Blauw!’, maar opnieuw klonk het droevige melodietje.
Zo ging Billy het hele rijtje van ronde vormen af dat zo nadrukkelijk in zijn richting werd gepresenteerd en greep en voelde naar hartenlust. Op het eind bleken slechts drie antwoorden correct te zijn.
‘Helaas Blilly’, riep de presentator luid, ‘je hebt de weddenschap verloren!’
Billy sjokte terug naar de tribune, waar hij opvallend vrolijk plaatsnam naast zijn kameraad Jeroen. Opvallend was dat alle mensen in het publiek lachten en elkaar van plezier aanstootten, op één na. Alleen Jeroen zag er duidelijk teneergeslagen uit terwijl hij zijn portemonnee uit zijn broekzak haalde en er een briefje van 50 euro uit toverde en aan Billy gaf.  Die Billy, tien vrouwen nog wel! De ene weddenschap verloren, maar de andere weddenschap gewonnen, dus.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *